Czy L-teanina wnosi coś ponad kofeinę? Część druga: projekt, który mógłby odpowiedzieć

Abstrakt

Część pierwsza zakończyła się na brakującym warunku. Najlepiej zmierzone badanie kombinacji L-teaniny z kofeiną porównywało ją tylko z obojętną kapsułką, więc nie mogło pokazać, czy teanina wniosła cokolwiek ponad działanie kofeiny.

Ta część omawia badanie, które taki warunek posiada. Dwudziestu dwóch elitarnych zawodników curlingu testowano w czterech warunkach — sama kofeina, sama teanina, obie razem i placebo — wykorzystując test Stroopa oraz punktowane zagrania na lodzie.

Autorzy stwierdzają, że kombinacja przewyższyła wszystko inne. Raportowane statystyki nie wspierają jednak tego wniosku, a problem dotyczy arytmetyki, nie interpretacji.

1.Projekt jest właściwy

Umut Yilmaz, Yusuf Buzdagli i współpracownicy z Erzurum Technical University opublikowali to podwójnie zaślepione randomizowane badanie crossover w „Journal of the International Society of Sports Nutrition” w 2023 roku.

Dwudziestu dwóch zawodników tureckiej reprezentacji curlingu uczestniczyło w czterech sesjach oddzielonych trzema dniami i przeprowadzanych o tej samej porze rano. W każdej otrzymywali jeden z wariantów: 6 mg/kg kofeiny, 6 mg/kg L-teaniny, oba związki po 6 mg/kg albo 400 mg maltodekstryny jako placebo. Testy rozpoczynały się po sześćdziesięciu minutach.

Dla osoby ważącej 70 kg 6 mg/kg oznacza 420 mg każdego związku. To wysoka dawka kofeiny — powyżej zakresu 100–400 mg, w którym skupiają się obserwacyjne wyniki omawiane w naszej serii o kofeinie, i powyżej ilości dostarczanej przez jakikolwiek typowy produkt konsumencki.

Każda sesja zaczynała się komputerowym testem Stroopa mierzącym czas reakcji i odsetek błędów w próbach neutralnych, zgodnych i niezgodnych. Następnie zawodnicy wykonywali po osiem zagrań w trzech stylach curlingu — guard, draw i take-out — punktowanych od jednego do czterech zależnie od strefy, w której zatrzymał się kamień.

Curling jest nietypowo dobrym środowiskiem do testowania tego pytania. Wymaga precyzji przy długotrwałej koncentracji, a punktowane zagranie jest wynikiem istniejącym niezależnie od laboratorium. Projekt zawiera dokładnie to, czego brakowało w części pierwszej: cztery ramiona pozwalają na porównanie niemożliwe w projekcie dwuramiennym.

2.Co zaraportowano

Dla wszystkich trzech rodzajów zagrań artykuł raportuje, że kombinacja istotnie przewyższyła placebo. W teście Stroopa podano, że kombinacja dawała szybsze czasy reakcji i niższy odsetek błędów niż sama kofeina, sama teanina i placebo w próbach neutralnych oraz lepsze wykonanie niż placebo w próbach zgodnych i niezgodnych.

Wniosek zapisany przez autorów brzmi: najlepsze wyniki strzeleckie i poznawcze uzyskano przy łącznym przyjęciu kofeiny i teaniny.

Wzięte dosłownie byłoby to bezpośrednie rozstrzygnięcie pytania tej serii — pierwsze pochodzące z projektu zdolnego takiej odpowiedzi dostarczyć.

3.Liczby się nie składają

Dla każdego wyniku artykuł podaje trzy wielkości: statystykę F, wartość p i częściowe eta kwadrat jako wielkość efektu. Przy znanej liczbie stopni swobody dowolne dwie z nich determinują trzecią. Przy 22 uczestnikach i czterech warunkach analiza wariancji z powtarzanymi pomiarami ma 3 i 63 stopnie swobody.

Weźmy zagranie draw. Podane F wynosi 1,647, a p ma być mniejsze niż 0,001. F = 1,647 przy 3 i 63 stopniach swobody odpowiada p około 0,19 — zwykłemu wynikowi zerowemu. Nie istnieje wiarygodna dla tego projektu kombinacja stopni swobody, przy której F = 1,647 dawałoby p < 0,001.

Ten sam wynik ma częściowe eta kwadrat równe 0,485. Aby przy tych stopniach swobody uzyskać taką wielkość efektu, F musiałoby wynosić około 19,8. W pracy podano 1,647.

Dla zagrania guard sytuacja wygląda tak samo. F = 3,452 odpowiada p około 0,02 i częściowemu eta kwadrat około 0,14, podczas gdy raportowane są p < 0,001 i wielkość efektu 0,842.

Nie formułujemy żadnego zarzutu wobec surowych danych, których nie widzieliśmy i które mogą być całkowicie poprawne. Raportujemy coś węższego i sprawdzalnego: trzy liczby wydrukowane przy każdym wyniku są wzajemnie niezgodne, a czytelnik nie ma sposobu ustalić, której z nich ufać.

4.Wniosek przeczy sam sobie

Końcowa część artykułu mówi o pojedynczych związkach, że choć stosowanie tych suplementów osobno było skuteczne, nie było skuteczniejsze niż przyjmowanie ich w kombinacji.

Dwa akapity wcześniej, w tej samej części, napisano natomiast, że choć stosowanie suplementów pojedynczo było skuteczne, ich łączenie nie było skuteczniejsze.

Pierwsze zdanie mówi, że wygrywa kombinacja. Drugie — że nie. Nie mogą opisywać tego samego wyniku jednocześnie, a artykuł nie rozstrzyga tej sprzeczności.

Podobne zderzenie pojawia się w dyskusji o samej teaninie: zdanie informujące, że poprawiała wyniki zagrań, czas reakcji i dokładność, jest natychmiast zakończone stwierdzeniem, że przewiduje to brak pozytywnego efektu.

Szerzej: długie fragmenty dyskusji występują dwukrotnie w niemal identycznym brzmieniu, jakby parafraza została pozostawiona obok oryginału. Samo w sobie nie jest to błędem naukowym, ale manuskrypt, którego nie przeczytano dokładnie przed publikacją, jest też manuskryptem, którego liczby prawdopodobnie nie zostały dokładnie sprawdzone.

5.Co zostaje

W obrębie tego badania kombinacja wypadała najlepiej w większości miar, a dane Stroopa pokazują przewagę nad samą kofeiną w neutralnym czasie reakcji i odsetku błędów — czyli w konkretnym porównaniu, o które pyta ta seria. Warto to odnotować nawet wtedy, gdy statystyki wokół tego wyniku są niespójne.

Ale zgodność kierunku to słaba forma dowodu i nie tego miało dostarczyć to badanie. Praca, której raportowane statystyki się nie składają, nie może rozstrzygnąć pytania, do którego jej projekt został zbudowany.

Strata jest konkretna, nie ogólna. To właśnie badanie ma ramię brakujące w części pierwszej, projekt dobrze pasujący do pytania i wynik istniejący poza laboratorium. To ono powinno było odpowiedzieć — i nie odpowiada.

Komentarz redakcyjny

Dawki są tutaj znacznie wyższe od naszych. Sześć miligramów na kilogram każdego związku to około 420 mg każdego dla osoby ważącej 70 kg, wobec 250 mg teaniny i 100 mg kofeiny w BOOST. Nic w tym badaniu nie opisuje naszego produktu i nie cytowalibyśmy go tak, jakby było inaczej.

Uwzględniamy je, ponieważ uczciwa odpowiedź na pytanie, czy teanina wnosi coś do kofeiny, zależy właśnie od badań o takim kształcie, a raportowanie tylko tych prac, które dobrze się czytają, fałszowałoby rzeczywisty stan dowodów.

Arytmetyka zastosowana tutaj jest tą samą arytmetyką, którą zastosowalibyśmy do pracy sprzyjającej naszym produktom. Wynik nie staje się bardziej wiarygodny dlatego, że wskazuje w stronę naszego katalogu, a czytelnik obserwujący, jak przepuszczamy ten artykuł bez kontroli, miałby pełne prawo zdyskontować wszystko inne w tej bibliotece.

Część trzecia omawia trzecie badanie, które formułuje najbardziej atrakcyjny claim z całej trójki: że teanina usuwa to, czego ludzie nie lubią w kofeinie.