Jak powstaje Biblioteka MindHeaven

Artykuł powstaje wyłącznie na podstawie pełnego tekstu omawianej publikacji. Abstrakty służą nam tylko do oceny, czy temat warto podjąć. Nie wystarczają do niczego więcej — pomijają liczebność próby, osoby, które przerwały udział, grupę badania, w której nie wykazano efektu oraz źródło finansowania.

Jeżeli nie mamy legalnego dostępu do pełnego tekstu, dzieje się jedno z dwóch: rezygnujemy z tematu albo otwarcie informujemy w artykule, że publikacja nie została przeczytana w całości, i wyjaśniamy dlaczego. Nie obchodzimy paywalli.

Każdy DOI sprawdzamy w Crossref i upewniamy się, że prowadzi do właściwej publikacji — z właściwymi autorami, czasopismem i rokiem. Nie zapisujemy identyfikatorów z pamięci. Zmyślony DOI jest gorszy niż brak cytowania, ponieważ wygląda na możliwy do zweryfikowania, choć nim nie jest.

Zanim opublikujemy artykuł oparty na przeglądzie, sprawdzamy publikacje cytujące ten przegląd w poszukiwaniu nowszych lub sprzecznych wyników. Większe albo nowsze badanie, które prowadzi do odmiennego wniosku, musi znaleźć się w tekście. Jego pominięcie byłoby mylące niezależnie od tego, czy wymaga tego formalna procedura.

Duże badanie, w którym nie wykazano efektu składnika obecnego w naszym produkcie, należy do artykułu o tym składniku. To zasada, którą najłatwiej naruszyć nieświadomie i którą sprawdzamy szczególnie rygorystycznie, ponieważ interes komercyjny działa w przeciwnym kierunku.

Konflikty interesów w cytowanych badaniach ujawniamy bezpośrednio w tekście — w tym finansowanie przez producenta i zatrudnienie współautorów — podobnie jak ograniczenia. Dwadzieścia osób pozostaje dwudziestoma osobami, a badanie na myszach pozostaje badaniem na myszach.

Każdy materiał otrzymuje jedną z trzech etykiet, wybraną na podstawie źródeł, na których rzeczywiście się opiera — nie na podstawie samego tematu:

• Silne dowody — Metaanalizy lub randomizowane badania na ludziach prowadzą do zasadniczo zgodnych wniosków.
• Umiarkowane dowody — Istnieją badania na ludziach, ale ich liczebność, populacja lub spójność ograniczają pewność wniosków.
• Wstępne dowody — Dostępny jest głównie mechanizm lub wczesne wyniki — często z badań na zwierzętach, komórkach albo z prac jeszcze nieopublikowanych.

Podajemy nazwiska badaczy, których prace omawiamy. Osoba trafia do naszego rejestru tylko wtedy, gdy odnajdziemy i potwierdzimy jej rzeczywisty publiczny profil zawodowy — nigdy na podstawie domysłu wynikającego z nazwiska. Każdy profil prowadzi do artykułów omawiających prace tej osoby, aby czytelnik mógł dokładnie sprawdzić, jakie wyniki jej przypisujemy.

Oświadczenia zdrowotne stosujemy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1924/2006 oraz wykazem dopuszczonych oświadczeń ustanowionym rozporządzeniem (UE) nr 432/2012. Oświadczenie przytaczamy w brzmieniu zgodnym z rejestrem, przypisujemy je do konkretnego składnika odżywczego i podajemy dostarczany procent referencyjnej wartości spożycia — nigdy nie przenosimy go automatycznie na cały produkt.

Jeżeli dla składnika nie istnieje dopuszczone oświadczenie, mówimy o tym wprost, zamiast opisywać mechanizm w sposób, który sugerowałby istnienie takiego oświadczenia. Tytuły formułujemy jako pytania albo opisy stanu wiedzy, nie jako obietnice. Tytuł również jest komunikatem handlowym i podlega tym samym zasadom co treść artykułu.

Produkty kosmetyczne w ofercie podlegają rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 i nie przypisujemy im oświadczeń zdrowotnych.

Jeżeli artykuł zawiera błąd, informacja o nim pojawia się w samym artykule. Korekta otrzymuje datę, pierwotne twierdzenie pozostaje widoczne, a jeżeli pomyłka wynikała z niedoskonałości metody, opisujemy również jej źródło. Wolimy raz publicznie przyznać się do błędu, niż pozostawić go w tekście na stałe i bez wyjaśnienia.