L-Theanine

• Jeśli efekt się pojawia, dotyczy uwagi: przełączania uwagi, czujności cyfrowej, szybkiego przetwarzania informacji wzrokowej i czasu reakcji z wyborem. Ta literatura nie dotyczy pamięci, przypominania, uczenia się ani rozumowania.
• Efekty są ostre. Niemal wszystkie pomiary wykonywano w pierwszej lub drugiej godzinie po pojedynczej dawce, co odpowiada farmakokinetyce — szczyt stężenia w osoczu występuje między 30 minutami a dwiema godzinami.
• Wielkość efektu to piętnaście do dwudziestu siedmiu milisekund czasu reakcji oraz jeden do dwóch punktów procentowych dokładności.
• Efekty pojawiają się przy dawkach suplementacyjnych, nie herbacianych. Najniższa dawka w analizie połączonej wynosiła 50 mg; żadne włączone badanie nie podawało interwencji jako rzeczywistego napoju herbacianego.

• Czy efekt tej wielkości ma jakiekolwiek znaczenie poza laboratorium. Autorzy metaanalizy wyraźnie odmawiają takiego wniosku.
• Co daje codzienne stosowanie przez tygodnie. Taka literatura praktycznie nie istnieje — jest jedno czterotygodniowe badanie crossover, z producentem wśród autorów.
• Dlaczego prosty czas reakcji pogorszył się przy najwyższej badanej dawce. Mátyus i współpracownicy stwierdzają, że obecnie brakuje literatury pozwalającej to wyjaśnić.
• Czy efekt występuje przy dawkach odpowiadających herbacie i w warunkach codziennego życia, co sami autorzy wskazują jako najbardziej użyteczny kolejny krok dla tej dziedziny.
• Jak trzy badania uwagi z gradacją dawki, opublikowane w latach 2022–2025 w Nutritional Neuroscience, wpływają na to twierdzenie. Testują dokładnie pytanie o dawka–odpowiedź i żadne nie jest dostępne w pełnym tekście; nie piszemy z abstraktów, więc pozostają zapisane bez oceny. To największa pojedyncza luka tej oceny.

• Mátyus i współpracownicy (2025) przeprowadzili — według własnego opisu — pierwszą metaanalizę L-teaniny jako monoterapii poznawczej: przesiano 2301 rekordów, włączono pięć randomizowanych badań kontrolowanych placebo u 148 zdrowych dorosłych, dawki 50–500 mg; protokół zarejestrowano w PROSPERO przed rozpoczęciem pracy i nie wprowadzano poprawek. Istotny wynik połączony dotyczył szybkiego przetwarzania informacji wzrokowej i czasu reakcji rozpoznawania: −15,20 ms (CI −28,99 do −1,41), wyłącznie przy wyższych dawkach.
• Payne i współpracownicy (2025) przejrzeli 50 randomizowanych badań i połączyli 15. Dla samej L-teaniny czas reakcji z wyborem w pierwszej godzinie osiągnął istotność: SMD −0,35 (CI −0,61 do −0,10), około 18 ms.
• Hidese i współpracownicy (2019) przeprowadzili randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie crossover 200 mg dziennie przez cztery tygodnie u 30 zdrowych dorosłych, raportując poprawę płynności werbalnej — szczególnie płynności literowej — oraz funkcji wykonawczych.
• Baba i współpracownicy (2021) randomizowali Japończyków w wieku 50–69 lat z samoocenianym pogorszeniem poznawczym do 100,6 mg L-teaniny dziennie lub placebo, podwójnie zaślepione, przez 12 tygodni z dodatkową oceną pojedynczej dawki. To najniższa dawka w materiale tego twierdzenia i jedyne badanie tutaj w starszej populacji.

• Mátyus nie wykazał nic w prostym czasie reakcji (−0,46 ms, CI −15,65 do 14,73), nic w teście Stroopa dla bodźców zgodnych (−37,38 ms, CI −86,39 do 11,62) oraz nieistotną zmianę w niewłaściwym kierunku dla bodźców niezgodnych (109,28 ms, CI −8,72 do 227,27).
• Przy najwyższej badanej dawce, 400 mg, prosty czas reakcji był nieistotnie gorszy niż po placebo — średnia różnica 5,91 ms.
• Własne podsumowanie Mátyusa brzmi, że przewaga L-teaniny nad placebo w poprawie poznania nie została udowodniona; pewność GRADE oceniono jako niską lub bardzo niską dla wszystkich czterech wyników z powodu małych prób, niespójności i nieprecyzyjności.
• W przeglądzie Sohaila z 2021 r. uczestnicy otrzymujący samą L-teaninę w badaniu Haskella zgłaszali więcej bólu głowy i wykonywali mniej poprawnych odejmowań seryjnych niż po placebo — negatywny wynik izolowanego związku znajdujący się wewnątrz przeglądu pozytywnie oceniającego połączenie. Weryfikacja rekordu źródłowego tego badania pozostaje do wykonania.
• W badaniu ADHD z tego samego przeglądu sama L-teanina pogarszała kontrolę hamowania: czas reakcji stop-signal wydłużył się, p = 0,053.
• W badaniu Baby jeden z dwóch z góry określonych głównych punktów końcowych, MMSE-J, nie różnił się istotnie między grupami ani przed, ani po interwencji. Raportowane korzyści dotyczą wybranych podtestów baterii Cognitrax, co wprowadza problem wielokrotności: MHES §15 wymaga, aby badanie z nieudanym głównym punktem końcowym i dodatnimi wybranymi pomiarami wtórnymi nie było przedstawiane jako jednoznacznie pozytywne.

• L-teanina przekracza barierę krew–mózg w około 30 minut i osiąga szczyt stężenia w osoczu między 30 minutami a dwiema godzinami; dlatego badania mierzą efekty ostro i dlatego ostre ramowanie jest właściwe, a nie wygodne.
• Zastosowanie ma MHES §20: wiarygodność farmakokinetyczna potwierdza aktywność biologiczną, nie poprawę uwagi. To kontekst, nie dowód wspierający.

Słabo, i mówią to osoby najlepiej usytuowane, by to ocenić. W analizie ryzyka biasu Payne'a zero badań uznano za niskiego ryzyka, 12 budziło pewne obawy, a 25 oceniono jako wysokiego ryzyka. Finansowanie samego Payne'a jest ujawnione: doktorat głównej autorki finansują Lipton Teas and Infusions, jeden współautor jest pracownikiem Lipton, a inny Unilever. W badaniu Hidese dwóch autorów pracuje w Nutrition Division Taiyo Kagaku, producenta markowej L-teaniny używanej w tej literaturze. My nie wykonaliśmy formalnej oceny domen RoB 2 dla poszczególnych badań; pozostaje do zrobienia.

Jedyny istotny efekt połączony wynosi 15,20 ms, a przedział ufności dochodzi do −1,41 — czyli jego górna granica leży blisko braku efektu. Autorzy Payne'a opisują to bezpośrednio: przedziały ufności często uwidaczniają niepewność co do kierunku i wielkości różnic. Drugi przykład kruchości pochodzi z tej samej pracy: wcześniejsza metaanaliza wykazała istotny efekt czujności dopiero po wykluczeniu jednego badania jako wartości odstającej; zespół Payne'a nie znalazł klinicznych ani metodologicznych podstaw do tego wykluczenia, zachował badanie i efekt przestał być rozstrzygający.

Istotne wyniki skupiają się przy 200 mg i więcej. W analizie Mátyusa efekt połączony przy 100 mg był mniejszy, a przedział obejmował zero; w analizach samej teaniny w przeglądzie Payne'a istotność pojawiała się tam, gdzie uwzględniano ramię 400 mg, przy medianie 200 mg dla interwencji teaniną. Wynik 400 mg dla prostego czasu reakcji idzie w przeciwnym kierunku i pozostaje niewyjaśniony.

Zdrowi dorośli testowani w laboratorium. Zastosowanie ma MHES §22: nic tutaj nie wspiera ekstrapolacji na populacje kliniczne, konkretnie na starszych dorosłych ani na warunki codziennego życia. Żadne badanie nie podawało związku jako herbaty, więc dowody nie opisują picia herbaty.

Autoryzowane oświadczenie zdrowotne UE: Nie zidentyfikowano.

L-teanina nie ma autoryzowanego oświadczenia zdrowotnego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Ocena naukowa i brak autoryzowanego oświadczenia są odrębnymi stwierdzeniami i oba są tutaj prawdziwe — MHES §31. Gdy Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oceniał oświadczenie dla czarnej herbaty i uwagi, oparł ocenę na zawartości kofeiny.

• Odpowiednio zasilona, niezależna replikacja wyniku szybkiego przetwarzania informacji wzrokowej przy 200 mg, prerejestrowana i przeprowadzona przez zespół bez relacji komercyjnej ze składnikiem.
• Jakiekolwiek badanie wykazujące efekt w zadaniu o praktycznym, a nie wyłącznie laboratoryjnym znaczeniu.
• Badanie dawka–odpowiedź wyjaśniające pogorszenie obserwowane przy 400 mg.
• Badania z herbatą lub dawkami odpowiadającymi herbacie w warunkach codziennego życia, które sami autorzy dziedziny wskazują jako najbardziej użyteczny kolejny krok.

• Obiektywne pomiary nie uległy zmianie. Analiza połączona Bulmana nie wykazała istotnej różnicy dla obiektywnej latencji zasypiania, obiektywnej efektywności snu, obiektywnego czasu snu ani obiektywnych zaburzeń snu.
• Pomiary subiektywne uległy zmianie. Latencja zasypiania SMD 0,15 (CI 0,01 do 0,29), dysfunkcja dzienna 0,33 (CI 0,16 do 0,49), ogólna jakość snu 0,43 (CI 0,04 do 0,83).
• Żaden z przeglądów nie znalazł przekonujących dowodów, że L-teanina zwiększa całkowity czas snu; Cotter stwierdza to bezpośrednio.
• Tolerancja jest dobra w zestawie połączonym, w tym przy dawkach do 900 mg dziennie przez osiem tygodni.

• Czy rozbieżność subiektywne–obiektywne odzwierciedla odpowiedź placebo, niedopasowanie narzędzi czy rzeczywisty wpływ na odczuwaną jakość odpoczynku, którego obecne pomiary obiektywne nie wychwytują. Badania nie potrafią dziś rozróżnić tych możliwości.
• Jaka jest skuteczna dawka. Analiza podgrup Bulmana wskazywała poniżej 200 mg; wniosek Cottera wymienia 200–450 mg. Ta sama literatura, przeciwne zalecenia, a badania dawka–odpowiedź w tej dziedzinie nie ma.
• Czy działanie istotne dla snu polega w ogóle na indukowaniu snu, czy raczej na znoszeniu działania kofeiny. Jedno dziewięcioosobowe badanie crossover EEG wykazało, że 50 mg L-teaniny przywracało zaburzony przez kofeinę czas czuwania po zaśnięciu do poziomu placebo. Próba jest bardzo mała, a hipoteza nie została przetestowana dalej.

• Bulman i współpracownicy (2025) przeszukali pięć baz danych i jeden rejestr, zarejestrowali protokół w PROSPERO i zidentyfikowali 19 randomizowanych badań obejmujących 897 uczestników; 18 weszło do metaanalizy. Dawki 50–1000 mg dziennie, czas od jednej nocy do ośmiu tygodni.
• Cotter i współpracownicy (2026) podjęli przeciwną decyzję metodologiczną dla tego samego pytania — wykluczyli każde badanie łączące L-teaninę z innym potencjalnie aktywnym składnikiem — pozostawiając 13 badań u 550 uczestników, z czego 11 to RCT, a dwa to jednoramienne badania otwarte.
• Payne i współpracownicy (2025) oceniali sen jako jedną z trzech domen i uznali dowody za nierozstrzygające dla herbaty, samej teaniny i teaniny z kofeiną.

• Każdy obiektywny wynik w metaanalizie Bulmana był zerowy. Obiektywny czas snu: średnia różnica 5,91 minuty, CI −8,08 do 19,91.
• Pozytywne wyniki subiektywne są kruche w analizach wrażliwości. Dla subiektywnej latencji zasypiania usunięcie pięciu z dziesięciu badań eliminowało istotność. Dla ogólnej jakości snu heterogeniczność 82,9% wynikała z jednego badania o efekcie 2,58 wobec połączonego 0,43; jego usunięcie obniżało efekt do 0,21, a usunięcie innego badania całkowicie znosiło istotność.
• Jeden wynik idzie przeciwko związkowi: dla obiektywnej latencji zasypiania usunięcie badania odpowiedzialnego za heterogeniczność pozostawiało połączony wynik istotny na korzyść warunku kontrolnego.
• W 11 z 19 badań Bulmana L-teanina była jednym z wielu składników — GABA, waleriana, melisa, szafran, magnez, bakterie kwasu mlekowego, kwaśna wiśnia, lawenda. Autorzy mówią wprost, że obserwowanych wyników nie można przypisać samej L-teaninie. Zastosowanie ma MHES §17.
• Pozytywny bilans Cottera liczy wyniki na poziomie trendu jako wspierające; wartości p = 0,070 i 0,073 pojawiają się w tabeli jako takie. Autorzy uzasadniają to niską mocą i zgodnym kierunkiem — co nie jest nieracjonalne, ale jest zarazem sposobem, w jaki zestaw wyników bliskich istotności zmienia się w pozytywny przegląd.

• W tym materiale nie ustalono mechanizmu specyficznego dla snu. Droga, ku której skłaniają się oba przeglądy, jest pośrednia — przez stres — a ta droga jest oceniana osobno w MH-EVD-001-C3, gdzie dowody dla obiektywnych markerów same pozostają nieprzekonujące.

Dwa przeglądy różnią się w sposób, który sam jest informacją. Niezależny zespół, stosując szersze kryteria włączenia i analizę połączoną, doszedł do ostrożnego wniosku. Zespół formułujący pewny pozytywny wniosek ujawnia, że autorzy są pracownikami The Water Street Collective lub British American Tobacco, że The Water Street Collective sprzedaje produkty zawierające L-teaninę i jest w całości własnością British American Tobacco. Przegląd transparentnie opisuje metody, wymienia cztery badania bez korzyści, ocenia większość włączonych badań jedynie jako fair i przyznaje brak prerejestracji — lecz decyzje o włączeniu badań otwartych, uznawaniu trendów za wyniki wspierające i rezygnacji z metaanalizy wszystkie działają w tym samym kierunku.

Efekty subiektywne są małe, heterogeniczne i kruche: największy, dotyczący jakości snu, ma przedział ufności dochodzący do 0,04 i traci istotność po usunięciu jednego z dwóch pojedynczych badań. Heterogeniczność 82,9% pochodząca z jednego badania odstającego oznacza, że połączona liczba opisuje przede wszystkim to badanie, a nie całą literaturę.

Nieustalona i sporna. Analiza podgrup Bulmana wskazywała zakres poniżej 200 mg jako skuteczniejszy; wniosek Cottera wymienia 200–450 mg. Żaden zakres nie został ustalony badaniem dawka–odpowiedź, ponieważ takiego badania nie ma.

Zestaw połączony z założenia obejmuje dowolny wiek i stan zdrowia, co jednocześnie poszerza zastosowanie i osłabia bezpośredniość. Zastosowanie ma MHES §22: wyników z mieszanych populacji klinicznych i zdrowych nie należy czytać jako dowodu dla zdrowych dorosłych konkretnie.

Autoryzowane oświadczenie zdrowotne UE: Nie zidentyfikowano.

Nie istnieje autoryzowane oświadczenie zdrowotne dla L-teaniny i snu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. MindHeaven nie sprzedaje produktu pozycjonowanego na sen i nie ma tu interesu komercyjnego; właśnie dlatego to twierdzenie oceniono obszernie, a nie pobieżnie.

• Dobrze zaprojektowane badanie dawka–odpowiedź samej L-teaniny — potrzebę takiego badania niezależnie wskazują oba zespoły przeglądowe.
• Jakikolwiek obiektywny parametr snu osiągający istotność w analizie połączonej badań samego związku.
• Badanie zaprojektowane bezpośrednio do testowania hipotezy znoszenia działania kofeiny, zamiast ramowania jako środka nasennego, z odpowiednią mocą.
• Replikacja wyników subiektywnych w badaniu, w którym wynik połączony nie zależy od jednego lub dwóch pojedynczych badań.

• Z góry określony główny wynik Moulina — zmiana kortyzolu ślinowego w dniach 14 i 28 — był zerowy. Nie było istotnych różnic między grupami.
• Ostry test stresowy McAllistera zadziałał — alfa-amylaza ślinowa, wydzielnicza IgA, tętno i lęk jako stan wzrosły istotnie — a suplementy nie zmieniły żadnego z tych parametrów. Nie było interakcji leczenie × czas dla żadnego z czterech pomiarów.
• Dla samoopisowych objawów w okresie czterech tygodni istnieje jedno dość dobrze zaprojektowane pozytywne badanie: crossover Hidese wykazał spadek wyników objawów związanych ze stresem względem placebo.
• Często cytowany skuteczny zakres 200–400 mg dla stresu i lęku, traktowany przez późniejsze przeglądy jak ustalone tło, nie został z powodzeniem ponownie potwierdzony w nowszej literaturze prób.

• Czy dodatnie wyniki samoopisowe odzwierciedlają realny wpływ na doświadczany stres, czy odpowiedź placebo, której obiektywne markery prawidłowo nie rejestrują.
• Czy jakikolwiek efekt istnieje przy dawkach lub czasach stosowania, których dotąd nie przetestowano w izolacji.
• Dlaczego osiem z dziewięciu zdarzeń niepożądanych w badaniu Moulina wystąpiło w ramieniu teaniny, mimo że związek jest zwykle znany z dobrej tolerancji.
• Czy redukcja kortyzolu zgłoszona w 2016 r. dla napoju kombinowanego z teaniną przetrwałaby po izolacji związku. Żadne badanie tego nie sprawdziło, a czteroskładnikowa formulacja zawiera dwa związki reklamowane osobno za pomocą własnych claimów poznawczych.

• Hidese i współpracownicy (2019): randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie crossover, 200 mg dziennie przez cztery tygodnie u 30 zdrowych dorosłych. Wyniki objawów związanych ze stresem spadły względem placebo w Self-rating Depression Scale, State-Trait Anxiety Inventory i Pittsburgh Sleep Quality Index, szczególnie w podskalach latencji snu i dysfunkcji dziennej. Dwóch z siedmiu autorów jest zatrudnionych przez producenta markowego związku. Wszystkie wyniki są samoopisowe.

• Moulin i współpracownicy (2024): randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie 400 mg dziennie przez 28 dni u 30 zdrowych dorosłych z wynikiem Perceived Stress Scale 14–26, zarejestrowane w ClinicalTrials.gov i raportowane według CONSORT. Z góry określony główny wynik, kortyzol ślinowy, był zerowy. W Depression, Anxiety and Stress Scale kierunek się odwrócił: placebo poprawiło wynik, a teanina nieznacznie go pogorszyła, istotnie w dniu 28 (−9,20 wobec +1,07, p = 0,017); podobnie podskala stresu (−4,67 wobec +0,53, p = 0,012). W Profile of Mood States grupa teaniny nie zmieniła żadnego parametru, podczas gdy placebo istotnie poprawiło całkowite zaburzenie nastroju, zmęczenie, napięcie–lęk i depresję. Raportowane spadki odczuwanego stresu o 12,92% i 17,98% są zmianami wewnątrzgrupowymi, którym dorównało placebo.
• McAllister i współpracownicy (2024): 80 uczestników randomizowano do 200 mg L-teaniny, 2000 mg L-tyrozyny lub placebo 40 minut przed mentalnym testem stresowym łączącym Stroopa, arytmetykę mentalną i ćwiczenie aktywnego strzelca w VR. Brak interakcji leczenie × czas dla wszystkich czterech miar stresu. Autorzy formułują wniosek bez zastrzeżeń. Brak finansowania komercyjnego i zadeklarowanego konfliktu interesów. To badanie najbardziej przypomina sytuację, dla której związek jest marketingowo sprzedawany — i nie wykazało nic.
• Noah i współpracownicy (2022) zgłosili dodatni wynik dla stresu, ale interwencja zawierała magnez, witaminy B6, B9 i B12, ekstrakt z różeńca oraz ekstrakt z zielonej herbaty dostarczający tylko 50 mg L-teaniny — poniżej poziomu, przy którym jakiekolwiek izolowane badanie wykazało efekt. Magnez i B6 mają własne autoryzowane europejskie oświadczenia zdrowotne. Badanie było pojedynczo zaślepione, ponieważ tabletki aktywne i placebo różniły się strukturą. MHES §17 wyklucza je ze wsparcia tego twierdzenia, a sami autorzy przypisują efekt kombinacji.
• Rizzo i współpracownicy (2022) testowali L-teaninę z witaminą B6 u 34 dzieci z zaburzeniami tikowymi, otwarcie, wobec psychoedukacji zamiast placebo. Nasilenie tików poprawiło się; lęk, będący uzasadnieniem użycia teaniny, nie różnił się między grupami (30,9 wobec 31,5, p = 0,85). Wykluczone z tego twierdzenia przez populację, projekt i MHES §17.
• Jedno badanie w tej literaturze rzeczywiście zmieniło obiektywny marker i należy je odnotować, mimo że nie może wspierać tego twierdzenia. White i współpracownicy (2016) przeprowadzili randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo zrównoważone badanie crossover u 34 zdrowych dorosłych w wieku 18–40 lat i zgłosili mniejszą odpowiedź kortyzolu ślinowego na stresor wielozadaniowy trzy godziny po aktywnej interwencji, przy zmniejszeniu głównego subiektywnego pomiaru stresu po jednej godzinie. Interwencją był NeuroBliss, komercyjny napój odżywczy zawierający 200 mg L-teaniny wraz z 25 mg alpha-GPC, 1 mg fosfatydyloseryny i 10 mg mikronizowanego rumianku, finansowany grantem producenta. MHES §17 wyklucza go ze wsparcia twierdzenia o samej L-teaninie: badano produkt. Zapisujemy go, zamiast pomijać, ponieważ jest to jedyny wynik obiektywnego markera w tej dziedzinie wskazujący w przeciwną stronę i czytelnik ma prawo go zważyć.

• Żadne ustalenie mechanistyczne w tym zestawie nie wyjaśnia wpływu na fizjologiczne markery stresu i nie jest potrzebne do interpretacji wyników: markery zmierzono bezpośrednio i nie uległy zmianie. MHES §20 i §21 działają tu w odwrotną stronę — słabością nie jest brak opowieści mechanistycznej; wynikiem jest zerowy obiektywny outcome.

Mieszane, a wzorzec jest pouczający. Dwa badania zerowe są lepiej kontrolowane: Moulin jest podwójnie zaślepione, raportowane według CONSORT i zarejestrowane, z z góry określonym głównym punktem końcowym; McAllister nie ma finansowania komercyjnego ani zadeklarowanego konfliktu. Badania pozytywne są kolejno mniej izolowane i słabiej zaślepione — Hidese jest dobrze zaprojektowane, ale całkowicie samoopisowe i ma producenta wśród autorów; Noah jest pojedynczo zaślepione z pięcioma aktywnymi składnikami; Rizzo jest otwarte i bez placebo. My nie wykonaliśmy formalnej oceny domen RoB 2 i pozostaje ona do zrobienia.

Badanie Moulina jest studium przypadku, jak wynik zerowy zaczyna funkcjonować jako pozytywny. Z góry określony główny punkt końcowy nie zmienił się; oba ramiona poprawiły się w kwestionariuszu, który się zmienił; drugi kwestionariusz istotnie faworyzował placebo; a raportowane procentowe spadki są zmianami wewnątrzgrupowymi, którym placebo dorównało, przy silniejszej wartości p dla placebo w dniu 28. Wniosek, że suplementacja istotnie zmniejszyła odczuwany stres, opisuje zmianę wewnątrz grupy. MHES §15 ma zastosowanie bezpośrednio: nieudany główny punkt końcowy przy dodatnim wyniku wtórnym nie czyni badania jednoznacznie pozytywnym.

400 mg przez 28 dni i 200 mg ostro dały wyniki zerowe dla obiektywnych markerów. 200 mg przez cztery tygodnie dało dodatni wynik samoopisowy. Żadna dawka nie wykazała zmiany fizjologii.

Zdrowi dorośli z umiarkowanymi wynikami w zwalidowanych skalach stresu oraz zdrowi dorośli pod ostrym stresem eksperymentalnym. Nic tutaj nie odnosi się do klinicznego lęku ani przewlekłego stresu jako prezentacji medycznej — to obszary rozmowy z lekarzem, nie suplementu.

Autoryzowane oświadczenie zdrowotne UE: Nie zidentyfikowano.

Nie istnieje autoryzowane oświadczenie zdrowotne dla L-teaniny i stresu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Niezależnie od tego, na co pozwalałyby przepisy, uznalibyśmy takie twierdzenie za niewspierane przez nowsze dowody. Jesteśmy też winni jedno ujawnienie: formulacja Noah — magnez, witaminy z grupy B, ekstrakt adaptogenny i L-teanina — przypomina Clarity na tyle, że cytowanie jej dodatniego wyniku byłoby dla nas komercyjnie wygodne. Nie będziemy tego robić.

• Podwójnie zaślepione badanie izolujące L-teaninę, które zmienia z góry określony obiektywny marker fizjologiczny — kortyzol, alfa-amylazę lub zmienność rytmu serca — względem placebo.
• Niezależna replikacja czterotygodniowego wyniku samoopisowego Hidese przez zespół bez relacji z producentem.
• Badanie o odpowiedniej mocy do wykrycia efektu sugerowanego przez często cytowany zakres 200–400 mg, zamiast traktowania tego zakresu jako ustalonego tła.